Ważnym krokiem mogą okazać się nowe unijne przepisy dotyczące przejrzystości wynagrodzeń, które zobowiążą pracodawców w Irlandii do publikowania widełek płacowych w ofertach pracy i raportowania różnic płacowych w organizacjach.
Irlandia awansowała w najnowszym rankingu Women in Work Index przygotowanym przez PwC, a jednym z głównych powodów był spadek luki płacowej między kobietami i mężczyznami. To dobry sygnał dla rynku pracy i dla samych pracownic.
Płace w Irlandii
Irlandia awansowała o sześć miejsc w najnowszym zestawieniu Women in Work Index i zajęła 11. miejsce spośród 33 krajów OECD. Ranking ocenia sytuację kobiet na rynku pracy na podstawie takich wskaźników jak poziom wynagrodzeń, aktywność zawodowa, bezrobocie oraz udział kobiet pracujących w pełnym wymiarze godzin.
Awans Irlandii pokazuje, że kraj notuje postęp na tle wielu innych państw rozwiniętych. Jest to szczególnie istotne w czasie, gdy w całym OECD poprawa sytuacji kobiet na rynku pracy wyraźnie wyhamowała. Wpływ mają na to między innymi rosnące bezrobocie, słabszy popyt na pracę oraz spadek zatrudnienia kobiet w pełnym wymiarze godzin.
Jednym z najważniejszych powodów poprawy pozycji Irlandii jest spadek luki płacowej. Różnica między medianą dochodów kobiet i mężczyzn w Irlandii zmniejszyła się z 11,8 proc. do 8 proc. To wynik lepszy od średniej dla krajów OECD, która wynosi 12,4 proc.
Choć ten trend można uznać za pozytywny, dane z rynku pracy pokazują, że kobiety nadal zarabiają wyraźnie mniej. Mediana wynagrodzenia mężczyzn w Irlandii wyniosła w 2025 roku 55 tys. euro, podczas gdy dla kobiet było to 44 tys. euro. Oznacza to, że poprawa wskaźników nie przekłada się jeszcze na pełne wyrównanie sytuacji finansowej kobiet i mężczyzn.
Podwyżka płac w Irlandii
Z badań wynika, że różnica nie dotyczy wyłącznie faktycznych zarobków, ale także oczekiwań płacowych. Mężczyźni w Irlandii oczekują mediany wynagrodzenia na poziomie 64 tys. euro rocznie, biorąc pod uwagę swoje stanowisko, umiejętności i doświadczenie. W przypadku kobiet mediana oczekiwanego wynagrodzenia wynosi 53 tys. euro.
Ta 17% luka w oczekiwaniach płacowych pokazuje, że nierówności zaczynają się już na etapie myślenia o własnej wartości na rynku pracy. Kobiety częściej zaniżają swoje oczekiwania finansowe, co może później wpływać zarówno na negocjacje przy zatrudnieniu, jak i na tempo wzrostu wynagrodzenia w kolejnych latach.
Badania pokazują również, że mężczyźni częściej są zadowoleni ze swojego wynagrodzenia. Zadowolenie z pensji deklaruje 79 proc. mężczyzn i 71 proc. kobiet. Podobne różnice widać przy podwyżkach. Średni wzrost wynagrodzenia dla mężczyzn w 2025 roku wyniósł 6,5 proc., a dla kobiet 5,4 proc. Co więcej, niemal połowa kobiet, które otrzymały podwyżkę, uważała, że nie odzwierciedla ona w pełni ich wyników w pracy. Wśród mężczyzn taki pogląd wyrażało znacznie mniej respondentów.
To pokazuje, że nawet tam, gdzie kobiety otrzymują wzrost wynagrodzenia, częściej mają poczucie, że ich wysiłek i osiągnięcia nie są odpowiednio doceniane finansowo.
Jednym z ważniejszych elementów wpływających na różnice płacowe jest poziom pewności siebie podczas rozmów o wynagrodzeniu. Ponad dwie trzecie mężczyzn deklaruje, że czuje się pewnie, negocjując podwyżkę. Wśród kobiet taki poziom pewności deklaruje mniej niż połowa.
Ma to realne znaczenie dla pozycji zawodowej i wysokości zarobków. Brak pewności w negocjacjach może prowadzić do akceptowania niższych ofert, rzadszego ubiegania się o awans lub pozostawania na mniej korzystnych warunkach zatrudnienia.
Zatrudnienie w Irlandii
Na utrzymujące się różnice wpływa kilka czynników. Kobiety są nadal liczniej obecne w sektorach gorzej opłacanych, choć społecznie bardzo ważnych, takich jak edukacja czy ochrona zdrowia. Z kolei mężczyźni częściej pracują w branżach oferujących wyższe wynagrodzenia, zwłaszcza w finansach i nowych technologiach.
Nie bez znaczenia pozostają także obowiązki opiekuńcze. Kobiety częściej biorą na siebie odpowiedzialność za opiekę nad dziećmi, starszymi rodzicami lub chorymi członkami rodziny. W praktyce oznacza to, że częściej wybierają stabilność zatrudnienia, krótszy dojazd i większą przewidywalność zamiast wyższych zarobków czy bardziej wymagających, ale lepiej płatnych stanowisk.
Różnice płacowe nie kończą się na miesięcznym wynagrodzeniu. Z czasem przekładają się także na niższe oszczędności, słabszą pozycję finansową i niższe świadczenia emerytalne. W Irlandii luka emerytalna między kobietami i mężczyznami wynosi aż 35 proc. To oznacza, że nierówności obecne na rynku pracy mają długofalowe skutki i mogą wpływać na jakość życia kobiet także po zakończeniu aktywności zawodowej.
Dodatkowym wyzwaniem pozostaje dostęp kobiet do najbardziej zaawansowanych cyfrowo stanowisk. Kobiety w Irlandii są wciąż niedostatecznie reprezentowane w zawodach wymagających intensywnego wykorzystania nowoczesnych technologii. Co szczególnie niepokojące, różnice te utrzymują się nawet wtedy, gdy porównuje się kobiety i mężczyzn o podobnym wykształceniu, zbliżonych umiejętnościach i wykonujących podobną pracę.
Przepisy unijne dla kobiet w Irlandii
Ważnym krokiem mogą okazać się nowe unijne przepisy dotyczące przejrzystości wynagrodzeń, które zobowiążą pracodawców do publikowania widełek płacowych w ofertach pracy i raportowania różnic płacowych w organizacjach. Obecnie tylko 38 proc. ogłoszeń o pracę w Irlandii zawiera informacje o proponowanym wynagrodzeniu.
Większa jawność płac może pomóc kandydatom lepiej oceniać swoją wartość rynkową i ograniczyć zaniżanie oczekiwań finansowych. Równocześnie potrzebne są szersze działania: lepszy dostęp do opieki nad dziećmi, wspieranie kobiet w rozwoju kompetencji cyfrowych, tworzenie jasnych ścieżek awansu oraz wzmacnianie równości płac w firmach.
