
Najnowsze ustalenia ujawniają poważne luki w obowiązujących przepisach w Irlandii. Coraz głośniej mówi się o konieczności pilnych zmian, które mają zapobiec pogłębianiu się problemu.
Niepokojące dane dotyczące frekwencji w irlandzkich szkołach wywołały dyskusję na temat skuteczności obecnego systemu nadzoru nad realizacją obowiązku szkolnego.
Szkoła w Irlandii
Zgodnie z obowiązującymi zasadami szkoły w Irlandii mają obowiązek zgłaszania do państwowej agencji Tusla przypadków, w których uczeń w wieku od 6 do 15 lat opuścił co najmniej 20 dni zajęć w ciągu roku szkolnego.
Takie sytuacje traktowane są jako chroniczna absencja i mogą skutkować podjęciem działań przez służby odpowiedzialne za wspieranie uczniów oraz ich rodzin.
Problem polega jednak na tym, że przepisy dotyczące obowiązkowego zgłaszania nieobecności nie obejmują dzieci poniżej szóstego roku życia ani młodzieży, która ukończyła 15 lat. Według ESRI oznacza to istotną lukę w systemie monitorowania frekwencji.
Badacze szacują, że aż 16 proc. uczniów szkół podstawowych z chronicznymi nieobecnościami stanowią dzieci poniżej szóstego roku życia. Jeszcze większy problem występuje w szkołach ponadpodstawowych, gdzie 42 proc. uczniów z chroniczną absencją ma co najmniej 16 lat.
Oznacza to, że znaczna część przypadków długotrwałej nieobecności nie podlega obecnemu obowiązkowi zgłaszania do Tusla ze względu na wiek uczniów.
Nieobecności szkolne
Analiza została przygotowana na zlecenie Tusla na podstawie danych dotyczących roku szkolnego 2023/2024. Wcześniej opublikowane statystyki wykazały, że 22 proc. uczniów opuściło w tym okresie ponad 20 dni zajęć szkolnych.
Analitycy ustalili również, że w szkołach podstawowych odsetek dzieci opuszczających co najmniej 20 dni nauki systematycznie wzrasta wraz z wiekiem uczniów.
Jeszcze bardziej niepokojąca jest skala nieobecności, których przyczyny pozostają nieznane. W szkołach ponadpodstawowych niemal połowa wszystkich nieobecności nie ma odnotowanego wyjaśnienia.
Szczególnie wysokie wskaźniki takich przypadków odnotowano w placówkach objętych programem DEIS, którego celem jest wspieranie szkół działających w społecznościach znajdujących się w trudniejszej sytuacji społeczno-ekonomicznej.
Zdaniem ekspertów brak informacji o powodach nieobecności utrudnia rozpoznanie problemów uczniów i podejmowanie odpowiednich działań.
Zmiany w systemie
Autorzy raportu ESRI rekomendują rozszerzenie obowiązku monitorowania długotrwałych nieobecności na wszystkie grupy wiekowe uczniów. Proponują również, aby system Student Absence Report (SAR) nie ograniczał się wyłącznie do przypadków chronicznej absencji.
Według analityków monitorowanie powinno obejmować całą populację uczniów, co pozwoliłoby wykrywać niepokojące tendencje znacznie wcześniej. Istotnym elementem zmian miałoby być także powiązanie danych o frekwencji z informacjami dotyczącymi sytuacji społecznej i demograficznej rodzin.
Eksperci zwracają uwagę, że poprawa komunikacji między szkołami a rodzicami oraz większe zaangażowanie uczniów w życie szkolne mogą pomóc ograniczyć skalę problemu.
Tusla podkreśla, że badanie zostało zlecone w odpowiedzi na gwałtowny i utrzymujący się wzrost chronicznych nieobecności po pandemii. Autorzy raportu wskazują, że długotrwałe nieobecności mogą mieć wiele przyczyn.
Wśród potencjalnych czynników wymienia się trudności finansowe rodzin, problemy ze zdrowiem psychicznym, przemoc rówieśniczą, dodatkowe potrzeby edukacyjne oraz brak poczucia przynależności do społeczności szkolnej.
Rekomendacje ekspertów
Dlatego działania podejmowane wobec uczniów z niską frekwencją nie powinny ograniczać się wyłącznie do kontroli i egzekwowania obowiązków. Kluczowe znaczenie ma ustalenie rzeczywistych powodów nieobecności oraz zapewnienie dzieciom i ich rodzinom odpowiedniej pomocy.
Eksperci podkreślają, że wczesne wykrywanie problemów może zapobiec sytuacjom, w których uczniowie stopniowo tracą kontakt ze szkołą i całkowicie wycofują się z edukacji.
Raport ESRI stanowi podstawę do dalszych prac nad zmianami w irlandzkim systemie monitorowania frekwencji. Na obecnym etapie przedstawione propozycje mają charakter rekomendacji, a decyzje dotyczące ewentualnej reformy należą do władz Irlandii.









