Nowe badania archeologiczne ujawniają istnienie ogromnego kompleksu osadniczego z epoki neolitu i brązu, który może być najstarszym zalążkiem miasta w Irlandii.
Najnowsze odkrycia naukowców z Queen’s University w Belfaście rzucają zupełnie nowe światło na początki urbanizacji w Irlandii. Nowe badania archeologiczne ujawniają istnienie ogromnego kompleksu osadniczego z epoki neolitu i brązu.
Odkrycie archeologiczne w Irlandii
W górach Wicklow zidentyfikowano największe znane skupisko osadnicze z okresu prehistorycznego na terenie Irlandii i Wielkiej Brytanii. Kompleks ten uznano za najstarszy zalążek miasta na wyspie – zamieszkany na dwa tysiące lat przed przybyciem Wikingów i założeniem pierwszych średniowiecznych miast.
Odkrycie dotyczy tzw. „Baltinglass Hillfort Cluster” – zespołu nawet 13 umocnionych wzgórz i innych struktur osadniczych, rozciągających się od wczesnego neolitu do późnej epoki brązu (ok. 3700–800 p.n.e.).
Centralnym punktem tego kompleksu jest imponujący Brusselstown Ring – jedno z największych grodzisk w Irlandii. Osiedle otaczają dwa wielkie wały ziemne rozciągające się na sąsiednich wzgórzach.
Badania archeologiczne w Irlandii
W ciągu ostatnich dwóch dekad przeprowadzono szeroko zakrojone badania archeologiczne – zarówno naziemne, jak i lotnicze. Ich wyniki są imponujące:
- Zidentyfikowano 288 potencjalnych miejsc po chatkach w samym Brusselstown Ring
- Dodatkowe ponad 600 anomalii topograficznych może wskazywać na kolejne platformy pod domostwa z epoki prehistorycznej
- W samym centrum osiedla znaleziono ślady 98 okrągłych domów, a między wewnętrznymi i zewnętrznymi wałami może znajdować się nawet kolejne 509 struktur
Tego typu układ i gęstość zabudowy sugerują, że osiedle było nie tylko dużym skupiskiem ludzi, ale także centrum życia społecznego i gospodarczego w regionie – na długo przed powstaniem pierwszych miast w Irlandii.
Osada w Irlandii
Radiowęglowe datowanie potwierdziło, że osadnictwo w Brusselstown Ring istniało już w późnej epoce brązu (ok. 1210–780 p.n.e.), a niektóre platformy mogły być użytkowane także w epoce żelaza (ok. 750–400 p.n.e.). To oznacza, że ludzie żyli tu w zorganizowanej społeczności wiele stuleci przed pojawieniem się Wikingów, którzy do tej pory uznawani byli za twórców pierwszych irlandzkich miast.
Dodatkowo badacze natrafili na interesującą anomalię terenu przypominającą kształtem łódź – może to być pierwsza znana w Irlandii cysterna wodna w obrębie grodziska, co potwierdzałoby wysoki poziom zaawansowania ówczesnych społeczności w zakresie zarządzania zasobami.
Odkrycie w Baltinglass zmienia dotychczasowe rozumienie prehistorycznych społeczeństw Irlandii. Skala osadnictwa, jego struktura oraz długość użytkowania wskazują na znacznie bardziej złożoną i rozwiniętą organizację życia społecznego, niż dotychczas przypuszczano.
